Studiebot antwoord

Vraag gesteld door: caitlinmd - 1 jaar geleden

Maak een oefenexamen van de volgende tekst: Het zenuwstelsel kan worden onderverdeeld in twee systemen: hetcentraal zenuwstelsel(CZS), dat bestaat uit de hersenen en het ruggenmerg, en hetperifeer zenuwstelsel (PZS), die de verbinding tussen het brein en het ruggenmerg met de rest van het lichaam verzorgt. Het perifere zenuwstelsel bestaat ook uit twee delen: hetsomatisch zenuwstelselen hetautonome zenuwstelsel.
Hetsomatisch zenuwstelsel (SZS)is betrokken bij communicatie met de externe wereld. Het bestaat uitafferente zenuwendie informatie van de huid, skelet, spieren etc. naar het centrale zenuwstelsel verplaatsen. Daarnaast heeft het ookefferente zenuwen die motorische informatie van het centrale zenuwstelsel naar de spieren verplaatst. De processen die zich in dit zenuwstelsel afspelen, zijn vrijwillig. Men kan bewust bepalen om zijn hand omhoog te doen, bijvoorbeeld.
Hetautonoom zenuwstelsel (AZS)is betrokken bij de interne regulatie van het lichaam. Een speciaal onderdeel hiervan is hetenterische zenuwstelseldat het spijsverteringssysteem reguleert. Het autonoom zenuwstelsel bestaat uitafferente zenuwendie sensorische informatie van de organen naar het centrale zenuwstelsel verplaatsen enefferente zenuwendie motorische signalen van het centrale zenuwstelsel naar de organen verplaatsen. Een ezelsbruggetje om het verschil tussen afferente en efferente zenuwen te onthouden is dat veel woorden die het idee van ergensnaartoe bewegenbeginnen met een A zoals arrive enapproach, en woorden die het idee van ergensvandaan bewegenbeginnen met een E zoalsescapeenexit. In het geval van afferente en efferente zenuwen bewegen ze richting het centraal zenuwstelsel of ervandaan. Het autonoom zenuwstelsel houdt zich bezig met onbewuste processen en kan worden onderverdeeld in het sympathische en parasympathische zenuwstelsel.
Hetsympathisch zenuwstelselis een zenuwnetwerk dat de organen klaarmaakt voor forse activiteit. Het is betrokken bij defight-or-flight reactiedoor bijvoorbeeld de ademhaling te versnellen, de hartslag te verhogen en het spijsverteringssysteem te remmen. Het sympathische zenuwstelsel wekt dus als het ware energie op. Hetparasympathisch zenuwstelsel is juist betrokken bij de ruststand. Hierbij wordt de hartslag verlaagd en het spijsverteringssysteem geactiveerd, en wordt energie bespaard. Zowel het sympathische als het parasympathische zenuwstelsel zijn altijd actief.Het zenuwstelsel is driedimensionaal en heeft drie assen. De indeling van de assen is oorspronkelijk gebaseerd op dieren die op vier poten lopen. De mens loopt op twee benen en daarom is de orintatie van cerebrale hemisferen (hersenhelften) anders dan die van de ruggengraat en hersenstam. Daarom wordt zowel de bovenkant van het hoofd als de achterkant van het lichaam beschreven alsdorsaal. De onderkant van het hoofd en de voorkant van het lichaam worden beschreven alsventraal. Om verwarring te voorkomen worden de termensuperieureninferieurgebruikt voor de top en bodem van het hoofd. De drie assen zijn:
Anterieur - posterieur: anterieur verwijst naar de richting van de neus en posterieure richting de staart;
Dorsaal - ventraal: dorsaal verwijst naar de richting van de rug of de top van het hoofd en ventraal verwijst in de richting van de borst of de onderkant van het hoofd;
Mediaal-lateraal: mediaal verwijst naar de middenlijn van het lichaam, weg van de zijkant en lateraal verwijst naar de richting weg van de middenlijn en naar de zijkant. Vlakken van de hersenen
Het brein kan ook worden bekeken en bestudeerd vanuit drie anatomische vlakken on structuren beter te begrijpen:
Sagittaal vlak(sagittal plane): verdeelt het brein in een linker- en rechterhelft. Dit vlak wordt vaak gebruikt om de mediale structuren van het brein te visualiseren, zoals het corpus callosum. Hier heb je zicht vanaf de zijkant;
Horizontaal vlak(horizontal plane): verdeelt het brein in een boven- en onderzijde. Dit vlak is nuttig on de locaties van ventrikels en de hersenstam te bekijken. Hier heb je zicht van bovenaf;
Coronaal vlak(frontal plane): verdeelt het brein in een voor- en achterzijde. Dit vlak geeft inzicht in de symmetrie en verdeling van de hersenkwabben. Hier heb je zicht vanaf de voorkant.
Het gebruik van deze vlakken helpt om een beter begrip van de ruimtelijke indeling van het brein te krijgen. Bescherming van het zenuwstelsel
Het centrale zenuwstelsel bestaat uit de meest beschermde organen van het lichaam. Ze worden beschermd door drie lagen, die we demeninges(hersenvliezen) noemen. Het buitenste hersenvlies wordt het harde hersenvlies genoemd, in het Latijndura mater, en is een taai membraan. Direct hieronder ligt het (web-achtig)arachnoid membrane(spinnenwebvlies). Onder deze membraan ligt desubarachnoid spacewaarin grote bloedvaten liggen en waarin zich ookcerebrospinaal vocht(hersenvocht, CSV) bevindt. Dit vocht ondersteunt het brein en dient als een kussentje. Hieronder ligt depia mater, het zachte hersenvlies. Dit is het gevoelige, binnenste membraan die zich aan het zenuwstelsel hecht.
De hersenen worden ook beschermd door debloed-breinbarrire. Rondom en in het brein bevatten de bloedvaten een extremere dichtheid dan in de rest van het lichaam. Hierdoor kunnen bepaalde giftige stoffen niet bij het brein komen, zoals protenen of andere grote moleculen. De barrire zorgt er niet voor dat er helemaal geen grote moleculen meer doorheen kunnen komen. Bepaalde moleculen zoals glucose, die kritisch zijn voor het functioneren van het brein, kunnen wel worden doorgelaten in de hersenbloedvaten door middel vanactief transport.
Cellen van het zenuwstelsel
Binnen het zenuwstelsel zijn er twee typen cellen te vinden. Het eerste type isneuronen(zenuwcellen). Deze cellen zijn gespecialiseerd in het ontvangen, geleiden en overdragen van elektrochemische signalen.
GliacellenHet tweede type cellen in het zenuwstelsel zijngliacellen. Gliacellen ondersteunen en beschermen neuronen en spelen een essentile rol in de stabiliteit en functionaliteit van het zenuwstelsel. Belangrijke typen zijn:
Oligodendrocyten: produceren myeline in het centraal zenuwstelsel (CZS) om snelle signaalgeleiding mogelijk te maken.
Schwann-cellen: vervullen een vergelijkbare functie in het perifeer zenuwstelsel (PZS). Ze vormen n myelinesegment per cel en ondersteunen bovendien het herstel van beschadigde axonen.
Microglia: kleine immuuncellen die reageren op schade en ontstekingen, en betrokken zijn bij celdood, synapsvorming en eliminatie.
Astrocyten: de grootste gliacellen, spelen een cruciale rol in het reguleren van chemische signalen, het ondersteunen van synapsen, het moduleren van neuronactiviteit en het bevorderen van cognitieve processen.
Hierdoor zijn gliacellen onmisbaar voor het goed functioneren van het zenuwstelsel.
Structuur van een neuron
Neuronen (vooral de grotere) bestaan uit verschillende onderdelen:
Dendrietenbevinden zich aan het uiteinde van eenneuron, en zijn vertakkende vezels die aan het einde versmallen. Aan de oppervlakte van dedendrietenliggenpostsynaptische receptorenwaarmee dendrieten de informatie van andere neuronen kunnen ontvangen. Hoe groter de oppervlakte van de dendrieten, des te meer informatie ontvangen kan worden door het neuron. Veel dendrieten bevattendendritische stekels. Dit zijn korte uitsteeksels die de beschikbare oppervlakte voor synapsen vergroten;
Desomaof hetcellichaambevat de celkern (nucleus) waar het genetisch materiaal in ligt, en verwerkt de binnenkomende informatie. Hetcellichaamwordt gescheiden van de buitenwereld door een dun vlies; hetcelmembraan;
Eenaxonis een lang uitlopende tak vanuit decelkern. Informatie wordt via deaxonnaar een ander neuron, orgaan of spier verzonden.Axonenzijn bedekt metmyelineschede.Dit functioneert als isolatie, en versnelt de snelheid en efficintie van geleiding. Tussen de secties vanmyelineliggen openingen die deknooppunten van Ranviergenoemd worden. Dit zijn korte onderbrekingen van de laag van myeline op de axon. Een axon heeft aan het einde meerdere takken die uitlopen inpresynaptische terminalen, ook welknopen(buttons) genoemd. Hier worden chemicalin vrijgelaten die naar de volgende neuron verzonden worden.
Een neuron heeft meerdere dendrieten, maar slechts n axon, die op zijn beurt kan vertakken. Axonen kunnen tot wel een meter lang worden. Neuronen raken elkaar niet direct aan. De contactplaatsen tussen neuronen waar signalen doorgegeven worden, wordensynapsen genoemd. Via deze synapsen worden de chemische signalen verstuurd oorten neuronen
Naast afferent en efferent neuronen zijn er nog drie verschillende soorten neuronen:
Eenmotorisch neuronheeft het cellichaam in het ruggenmerg liggen en stuurt de informatie die het heeft ontvangen via de dendrieten door naar de spieren via eenaxon. De weg die deze neuron aflegt, is dus van de hersenen naar de spieren toe. Een motorisch neuron is efferent;
Eensensorisch neuron bevindt zich in de hoofdstam en is aan n zijde gespecialiseerd voor een specifiek soort stimulatie (bijvoorbeeld: licht, aanraking of geluid) en gaat van de zintuigen naar de hersenen. Een sensorisch neuron is afferent;
Als laatste soort is er eeninterneuron, deze bevat een korte of geen axon. De functie van een interneuron is het integreren van neurale activiteit binnen n structuur en niet tussen twee verschillende structuren. Het verzendt berichten tussen de neuronen.
Klassen neuronen
Neuronen kunnen in klassen worden ingedeeld aan de hand van het aantal uitsteeksels dat zij hebben:
Unipolair neuron: een neuron met n uitloper vanuit het cellichaam;
Bipolair neuron: een neuron met twee uitlopers vanuit het cellichaam;
Multipolair neuron: heeft twee of meer uitlopers vanuit het cellichaam. De meeste neuronen zijn multipolair.n het centrale zenuwstelsel worden clusters aan cellichamennucleigenoemd. In het perifere zenuwstelsel worden zulke clustersgangliagenoemd. In het centrale zenuwstelsel worden bundels van axonentractsgenoemd en in het perifere zenuwstelsel worden deze bundelszenuwengenoemd. Het ruggenmerg
Het ruggenmerg is een onderdeel van het centrale zenuwstelsel en communiceert met alle zintuigen en spieren, behalve de zintuigen en spieren die zich in het hoofd bevinden. Het ruggenmerg bestaat uit verschillende segmenten. Ieder segment heeft aan de linker- en rechterzijde een sensorische en motorische zenuw. Het centrale kanaal van het ruggenmerg bevatgrijze stof, dit bestaat merendeels uit cellichamen, ongemyeliniseerdeinterneuronenendendrieten. Deze H-vormige kern heeft tweedorsale hoorns(bovenin) en tweeventrale hoorns(onderin). Veel neuronen in degrijze stofvan de ruggengraat zenden axonen naar het brein of andere onderdelen van het ruggenmerg door dewitte stof. Dewitte stofomringt de grijze stof als het ware en bestaat uit gemyeliniseerde axonen. Aan beide zijden van het ruggenmerg ontstaat een bundel zenuwen die we dedorsal root ganglionnoemen. Deze zit vast aan de kern via eendorsale wortel(sensorisch/afferent) en eenventrale wortel(motorisch/efferent).Achterhersenen (hindbrain)
MyelencephalonMiddenhersenen
Mesencephalon
Hetmesencephalonbestaat uit hettectumen hettegmentum. Hettectumis het dak van demiddenhersenenen hiermee dedorsaleoppervlakte van demiddenhersenen. Het tectum heeft twee zwellingen aan elke kant. Dit zijn desuperior colliculus(betrokken bij zicht en beweging) en deinferior colliculus(betrokken bij gehoor). Hettegmentumligt onder (ventraal van) het tectum. Het tegmentum bevat de derde en vierde hersenzenuwen, delen van de reticulaire formatie en verlengingen van de wegen tussen de voorhersenen en de ruggengraat of achterhersenen. Hiernaast bevat hettegmentumperiaqueductal gray. Dit is grijze stof die om hetcerebrale aquaduct(ook welaquaduct van Sylviusgenoemd) ligt. Dit is een kanaal dat de derde en vierde ventrikels met elkaar verbindt. Het speelt een rol bij pijn verminderende effecten van opiaten. Ook bevat het tegmentum desubstantia nigraen derode nucleus. Deze zijn beide belangrijk voor sensomotorische systemen.
Hetmyelencephalonontwikkelt zich tot demedullaen is het meest posterieure deel van het brein. De medulla ligt net boven de ruggenmerg en kan worden gezien als een aanzetstuk van het ruggenmerg die tot in het brein loopt. Het bestaat vooral uit kanalen die signalen verplaatsen tussen de rest van het brein en het lichaam. De medulla is verantwoordelijk voor vitale reflexen zoals ademhalen, de hartslag, overgeven, hoesten, niezen en speekselaanmaak. Deze functies worden geregeld via dehersenzenuwen(cranial nerves), twaalf paar zenuwen die direct verbonden zijn met de hersenen. Elke hersenzenuw heeft een specifieke functie en kan sensorische, motorische of gemengde signalen vervoeren.
De twaalf hersenzenuwen zijn essentieel voor zowel zintuiglijke waarneming als bewegingen in het hoofd en de nek. De medulla stuurt hiermee sensaties van het hoofd, spierbewegingen in het hoofd en parasympathische signalen naar de organen. Receptoren en spieren in het hoofd en de organen zijn via de hersenzenuwen verbonden met de hersenen, waarbij elk paar zenuwen een tak aan de rechterkant en een aan de linkerkant heeft. Elke zenuw is afkomstig uit een nucleus in de hersenen, die sensorische informatie verwerkt, motorische output aanstuurt of beide functies combineert.
Metencephalon
Hetmetencephalonbestaat net als het myelencephalon uit kanalen. Door deze structuren ontstaat er een uitpuiling die depons(brug) heet. De pons ligtanterieurenventraalten opzichte van de medulla. Net als de medulla bevat het nuclei voor enkele hersenzenuwen. Door de pons kruisen axonen van beide hersenhelften naar de tegenovergestelde kant van de ruggengraat. Hierdoor stuurt de linkerhersenhelft de spieren in de rechterkant van het lichaam aan en stuurt de rechterhersenhelft de spieren in de linkerkant van het lichaam aan. Een ander belangrijk deel binnen de metencephalon is hetcerebellum. Het cerebellum is een grote structuur in de achterhersenen met diepe vouwen. Het is een sensomotorische structuur die bijdraagt aan het aansturen van beweging en de controle van balans en cordinatie. Mensen met schade aan het cerebellum ervaren verschillende cognitieve disfuncties en daarom wordt vermoed dat het niet enkel bij sensomotorische controle is betrokken. De medulla, pons, middenhersenen en andere centrale structuren van de voorhersenen, vormen samen dehersenstam. VoorhersenenDe kwabben op zich zijn geen functionele units met slechts n functie, maar werken samen. Decerebrale cortexbevat zeslamellen(lagen) vancellichamendie parallel liggen aan het oppervlakte van decortexen via een laagje vezels van elkaar worden gescheiden. De lamellen verschillen van locatie tot locatie in decortex in dikte en aanwezigheid.

Dehippocampusis een ander belangrijk deel van de cortex en is betrokken bij sommige vormen van geheugen, vooral het geheugen met betrekking tot ruimtelijke locaties of specifieke gebeurtenissen. Hetlimbisch systeemis betrokken bij motivaties en emoties als eten, drinken, seksuele activiteit, angst en agressie. Het is een circuit aan middenlijnstructuren rondom de thalamus. Grote structuren binnen het systeem zijn de amygdala, hippocampus, de fornix, de cingulate cortex en het septum. Deamygdalais een nucleus in de vorm van een amandel in de anterieuretemporalekwab en is betrokken bij emotie, vooral bij angst.
De volgende structuren in het circuit zijn decingulatecortex(een strip aancortexin decingulate gyrus) en defornix(grootste kanaal van het limbisch systeem). Daarna komt hetseptum(verbonden met de amygdala en hippocampus door middel van kanalen). De amygdala is ook onderdeel van debasale ganglia. Vanuit de amygdala loopt (posterior en daarna anterior) decaudate(staart) die een ringvormige structuur vormt.
Aan decaudatezijn deputamenverbonden. Decaudateenputamensamen worden hetstriatumgenoemd. De basale ganglia heeft ook een bleke cirkelvormige structuur die deglobuspallidus heet, deze speelt een rol in het uitvoeren van vrijwillige motorische reacties en het maken van keuzes. De basale ganglia is betrokken bij beweging, leren en onthouden hoe iets uitgevoerd moet worden (in tegenstelling tot feiten leren).
Binding probleem
Hetbindingprobleem verwijst naar de vraag hoe verschillende aspecten van sensorische informatie, zoals kleur, beweging en vorm, gecombineerd worden tot n samenhangende perceptie. Dit probleem ontstaat doordat deze aspecten door verschillende delen van de hersenen worden verwerkt. Bijvoorbeeld: visuele informatie over vorm wordt in een ander hersengebied verwerkt dan informatie over kleur. Een hypothese is dat synchronisatie van neurale activiteit tussen hersengebieden zorgt voor deze integratie, maar dit is nog onderwerp van lopend onderzoek.
Devoorhersenenzijn het meest prominente gedeelte van de hersenen van zoogdieren. Het bestaat uit een rechter en een linker hemisfeer. Elke hemisfeer ontvangt sensorische informatie van de contralaterale (tegenovergestelde) kant van het lichaam en stuurt de spieren aan aan de contralaterale kant.
Diencephalon
Hetdiencephalonbestaat uit dethalamusen dehypothalamus. Dethalamusis een structuur die uit twee kwabben bestaat en de top van de hersenstam vormt. Elke kwab bevindt zich aan n zijde van het derde ventrikel. De kwabben zijn met elkaar verbonden door demassa intermediadie door het ventrikel heen loopt. Op de oppervlakte van de thalamus is een witte laag te zien die uit gemyeliniseerde axonen bestaat. De thalamus omvat verschillende paren aan nuclei die voornamelijk naar de cortex projecteren. Het is de hoofdbron voor input naar de cerebrale cortex.
Dehypothalamusligt onder deanterieurethalamusen is betrokken bij gemotiveerd gedrag (zoals eten en slapen). Dit doet het door de hoeveelheid hormonen die dehypofyseuitscheidt te reguleren. De hypothalamus bevat ook hetoptische chiasme. Dit is het punt waarop de optische zenuwen van beide ogen bij elkaar komen enkruisvormennaar de andere kant van het brein. Ook bevat het demamillairelichamen.
Telencephalon
Hettelencephalonis het grootste deel van het menselijk brein en bevat de meeste complexe functies. Hier wordt vrijwillig gedrag aangestuurd, sensorische informatie verwerkt, en worden complexe cognitieve processen gemedieerd. Een groot deel bestaat uit decerebrale cortex(hersenschors). Dit is het buitenste gedeelte van devoorhersenenen wordt door de hoeveelheid aan neuronen zonder myeline gezien als grijze massa. Decerebrale cortexbevat vele groeven, waardoor de oppervlakte van de cortex wordt vergroot, zonder het algemene volume van de hersenen te vergroten. De grote groeven in decortexwordenfissuren(spleten) genoemd, de kleine groeven wordensulci(enkelvoud:sulcus) genoemd. De nokken tussen de groeven in worden degyri(enkelvoud:gyrus) genoemd. De cortex bestaat uit twee hemisferen die worden gescheiden door eenlongitudinale fissure. De twee hemisferen worden verbonden door hetcorpus callosum, eencerebrale commissuredie bestaat uit vezeltracts. Beide hemisferen bevatten eencentrale-enlateralefissuredie de hemisferen in vier kwabben verdelen.
De vier kwabben van de cerebrale cortex zijn:
Frontale kwab: deze bevindt zich aan de voorkant van het hoofd en heeft twee functionele gebieden. Ten eerste bevat het deprecentrale gyrusen de aangrenzende frontalecortexdie een fijne motorische functie hebben. Ten tweede houdt deprefrontale cortex,dieanterieurvan de motorischecortex ligt, zich bezig met complexe cognitieve functies, zoals plannen en redeneren;
Paritale kwab: deze kwab ligt tussen deoccipitale kwabencentrale sulcusen bevat depostcentrale gyrus (primaire somatosensorische cortex) die de sensaties die het binnenkrijgt van receptoren van het lichaam analyseert. De rest van de kwab speelt een rol in het waarnemen van de locatie van objecten en het eigen lichaam, en het sturen van aandacht;
Temporale kwab: ligt aan de zijkant van het hoofd en heeft drie functionele gebieden. Ten eerste desuperieure temporalegyrus. Deze is betrokken bij luisteren en taal. Ten tweede bevat het deinferieure temporalecortexdie complexe visuele patronen identificeert. Ten derde is er eenmediale temporalecortex die is betrokken bij bepaalde vormen van geheugen;
Occipitale kwab: ligt achter in het hoofd en is betrokken bij het analyseren van visuele informatie, en bij perceptie en inbeelding. . De oefenexamen moet geschreven zijn in de Nederlandse taal. Onderin staan de antwoorden. Het aantal vragen dat het oefenexamen moet bevatten is 15.

Antwoord rapporteren